ഈ സുഖാന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് അപൂര്വം ചില അവസരങ്ങളില് അപ്രതീക്ഷിതമായി പാഞ്ഞത്തെുന്ന പൊടിക്കാറ്റിന്െറ അസ്ക്യത ഒഴിച്ചുനിറുത്തിയാല് സൗദി അറേബ്യയും കേരളവും തമ്മില് മാറിപ്പോകുംവിധം കാലാവസ്ഥക്ക് വേഷപ്പകര്ച്ച സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു. സൗദിഅറേബ്യ കേരളത്തോളമായില്ളെങ്കിലും കേരളം സൗദിമരുഭൂമിയുടെ എല്ലാ തീക്ഷ്ണതയും അനുഭവിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
എന്നാല് കലാവസ്ഥയുടെ എല്ലാ പകര്ന്നാട്ടങ്ങളും കൃത്യമായ നിഷ്ഠയോടെ അരങ്ങുവാണിരുന്ന കേരളത്തില് അതെല്ലാം അട്ടിമറിയുകയും വേനല് മറ്റുവേഷങ്ങളെ അണിയറയിലേക്ക് തള്ളിയകറ്റി സ്വന്തം കത്തിവേഷം തീക്ഷ്ണതയോടെ ആടിത്തിമിര്ക്കുകയുമാണ്.ശിശിരകാലത്തിന്െറ തുടക്കത്തില് തന്നെ വേനല്പ്പക്ഷിയുടെ ചിറകടിയൊച്ച കേള്ക്കേണ്ടിവന്ന ദുര്ഗതിയായിരുന്നു മലയാളികള്ക്ക്. മഞ്ഞുകാലമെന്ന് നാം വിളിക്കാറുണ്ടായിരുന്ന സീസണിലാണ് കേരളം വറുതിയുടെ ലക്ഷണങ്ങള് കാട്ടിത്തുടങ്ങിയതും കേന്ദ്രം സംസ്ഥാനത്തെ സമ്പൂര്ണ വരള്ച്ചബാധിത പ്രദേശമായി പ്രഖ്യാപിച്ചതും.
‘വെള്ളം വെള്ളം സര്വത്ര
തുള്ളി കുടിക്കാനില്ലത്രെ’
എന്ന പഴഞ്ചൊല്ലില് പതിരില്ളെന്ന് തെളിയിച്ച്, 44 നദിയും അതിലേറെ ജലാശയങ്ങളുമുള്ള കേരളത്തില് കുടിക്കാനും കുളിക്കാനും വെള്ളം കിട്ടാക്കനിയായ നിര്ഭാഗ്യതയിലാണ്ടുകഴിഞ്ഞു മലയാളി.
ജലസമൃദ്ധിയില്നിന്ന് വറുതിയിലേക്ക് വേരോടെ പറിച്ചുനട്ട മരം പോലെ നിന്നുണങ്ങുന്ന കേരളത്തിന്െറ വിങ്ങലുകളാണ് നാട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചാല് ഫോണിന്െറ മറുതലക്കല്നിന്നു കേള്ക്കുക. പ്രിയപ്പെട്ടവര് ചോദിക്കുന്നു, ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന ചൂട് സഹിച്ചു ജീവിക്കാമെന്നുവെക്കാം, വെള്ളമില്ലാതെ പ്രാണന് കിടക്കുന്നതെങ്ങിനെ?
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രകൃതിദത്ത ശുദ്ധജലതടാകമായ ശാസ്താംകോട്ട ജലാശയം വറ്റിത്തുടങ്ങിയത് അവധിക്കാലത്ത് നേരിട്ടുതന്നെ കാണാനിടയായി. കരിമ്പനകളില് കാറ്റുപിടിക്കുന്ന ഗൃഹാതുരതയുമായി മനസില്നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന പാലക്കാടിനെ മരുഭൂമി വിഴുങ്ങിത്തുടങ്ങിയെന്നുള്ള ദൃശ്യപ്രസ്താവനകളോടെ വന്നത്തെിയ ടി.വി വാര്ത്ത ശരിക്കും ഞെട്ടിച്ചുകളഞ്ഞു.
ഉഷ്ണമേഖലകള് അന്വേഷിക്കുന്ന ദേശാടന പക്ഷികള് കേരളത്തില് പുതിയ താവളങ്ങള് കണ്ടത്തെുന്നത് ജനുവരിയുടെ വേപഥുവായാണ് പ്രകൃതിസ്നേഹികള് പങ്കുവെച്ചത്. കാണാതാകുന്ന കേരളത്തിന്െറ സ്വന്തം പക്ഷികളെ കുറിച്ചുള്ള ആകുലത അവര് ഫെബ്രുവരിയില് പങ്കുവെച്ചു. ദേശാടനത്തിന്െറ ഈ കാലയളവില് കേരളത്തിലേക്ക് വന്നത് ഉഷ്ണമേഖല തേടുന്ന പക്ഷികളാണ് ഏറെയും.
വിരഹത്തിന്െറ മാര്ച്ചില് വേനലാണ് ചുട്ടുപൊള്ളിച്ചത്. ഇനി ഏപ്രിലും മേയും കൂടിയാവുമ്പോള് തീ തന്നെ തീറ്റിക്കുമോ എന്ന ഭയപ്പാടിലാണ് മനുഷ്യര്.
എങ്ങിനെയാണ് നാട് ഇങ്ങിനെയായത്? ജലരാശികള് എങ്ങോട്ടാണ് പോയത്, ആരാണ് ആട്ടിപ്പായിച്ചത്? ചിന്ത പലവഴി പാഞ്ഞപ്പോള് കണ്മുന്നില് കണ്ട യാഥാര്ഥ്യങ്ങളുടെ ചൂണ്ടുവിരല് മരുഭൂമിയില് അധ്വാനിച്ചുണ്ടാക്കിയ പണംകൊണ്ട് നീര്ത്തടങ്ങള് വെട്ടിമൂടി കോണ്ക്രീറ്റ് കാടുകള് പണിയാന് മുന്നില്നിന്ന പ്രവാസിയുടെ നേര്ക്കും നീളുന്നത് കാണുന്നു.
എന്െറ പ്രവാസം ആരംഭിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, അതായത് ഒരു വ്യാഴംവട്ടം മുമ്പുവരെ പോലും ഞങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തില് ത്തക്കത്തൊദൂരത്തോളം നീളുന്ന വലിയ പാടശേഖരങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. അവയുടെ ചുറ്റും തെളിനീരുമായി തോടുകള് ഒഴുകി. ചെറിയ കുളങ്ങളില് വെള്ളം തുളുമ്പിനിന്നു. ആ സ്ഫടിക മേനിയില് ആകാശം മുഖംനോക്കി. മാനത്തുകണ്ണി മുതല് പലവിധ ജലജീവികളും വയല്ച്ചെടികളും ആമോദത്തോടെ കഴിഞ്ഞു. കൊതുകുകള് മുട്ടയിട്ട് പെരുകാന് പേടിച്ചു. മഴക്കാലത്ത് പൊന്തന് തവളകളുടെ ‘ക്രോ’ വിളികളാല് ഗ്രാമനിശീഥിനികള് മുഖരിതമായി. വയല്വരമ്പുകളിലൂടെ പ്രണയം കൊലുസിട്ട് നടന്നു. ഓരോ അവധിക്ക് പോകുമ്പോഴും സ്ളേറ്റില് വരച്ചിട്ട കല്ലുപെന്സില് ചിത്രംപോലെ അവ പതിയെ മാഞ്ഞുതുടങ്ങുന്നത് കാണാതിരുന്നില്ല. എല്ലാം മാഞ്ഞ് സ്ളേറ്റിന്െറ കറുപ്പുനിറം കണ്ണിലിരുട്ട് നിറച്ചപ്പോള് മാത്രമാണ് വേവലാതി കനത്തത്.
മുമ്പ് വയലുകള് മണ്ണിട്ട് നികത്തിയാല് നാണ്യവിളകളുടെ കൂട്ടത്തില് കാല്ക്കാശ് നേട്ടമില്ലാത്ത തെങ്ങിന് തോട്ടമുണ്ടാക്കാമെന്നല്ലാതെ മറ്റ് സാധ്യതകളൊന്നും മലയാളി കണ്ടത്തെിയിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അത്ര വേഗമുണ്ടായിരുന്നില്ല വെട്ടിമൂടലുകള്ക്ക്. റബ്ബറിന് വില കയറിയപ്പോള് റബ്ബര് തോട്ടങ്ങളിലായി ആളുകളുടെ ശ്രദ്ധ. അതോടെ കുളങ്ങളുടേയും വയലുകളുടേയും നീര്ത്തടങ്ങളുടേയും നാശം വേഗത്തിലായി. പക്ഷെ, ഏറ്റവും ലാഭമുള്ള കൃഷി റിയല് എസ്റ്റേറ്റാണെന്ന് വന്നതോടെ കഥ മാറി. നോക്കിനില്ക്കേ വയലും കുന്നുമെല്ലാം ഒരേ നിരപ്പിലുള്ള ‘പ്ളോട്ട് ഫോര് സെയിലു’കളായി. വെട്ടിമൂടിയ മണ്ണടരുകള്ക്കടിയില്നിന്ന് നീരുറവകള് എങ്ങോട്ടോ വലിഞ്ഞുപോയി. ഒഴുക്കുമുട്ടിയ തോടുകളിലും കുളങ്ങളിലും വെള്ളം കെട്ടിക്കിടന്ന് ജീര്ണിച്ചു. വെള്ളമില്ളെന്ന് ഇപ്പോള് പഴിപറഞ്ഞ് നടക്കുന്ന ഗ്രാമീണന്െറ നെറ്റിയിലെ വിയര്പ്പുമണികള് വിളിച്ചുപറയും സ്വന്തം ചെയ്തികള് വരുത്തിവെച്ച അനര്ത്ഥങ്ങളുടെ ചൂട്ടുപൊള്ളിക്കുന്ന നേരുകള്.
കഷ്ടി 200 മീറ്റര് മാത്രം അകലെയുള്ള പുഴയുടെ അതേ ജലനിരപ്പില് നിറഞ്ഞുകിടക്കുന്ന വെള്ളം ഉപയോഗശൂന്യമാണെന്ന് മാത്രമല്ല സമീപത്തെ കിണറുകളില് ഓര് നിറയാന് കാരണവുമായിരിക്കുന്നു. ശുദ്ധജലം ഇല്ലാതാക്കിയതില് തീര്ന്നില്ല, ആ മണല്ക്കുഴികളുടെ പ്രത്യാഘാതങ്ങള്. മഴക്കാലത്ത് പുഴയില് വെള്ളപൊക്കമുണ്ടാവുമ്പോള് ഈ കുളങ്ങളിലും ജലനിരപ്പുയരും. പ്രളയമുണ്ടാകും. കരയും പുഴയും ഒന്നാകും. കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന വെള്ളത്തില്നിന്ന് മീഥൈന് പോലുള്ള വിഷവാതകങ്ങളുണ്ടായി അന്തരീക്ഷ മലിനീകരണം വേറെയും.
പുഴയിലെ മണല്വാരല് പോലെ തന്നെ പ്രകൃതി വിരുദ്ധമാണ് കരയിലെ മണല് ഖനനവും. രണ്ടായാലും ഫലം മണ്ണിനടിയിലെ വാട്ടര് ബെല്റ്റിന്െറ തകര്ച്ച. സാധാരണഗതിയില് 10 മീറ്റര് വീതിയുള്ള പുഴയുടെ രണ്ട് കിലോമീറ്റര് ചുറ്റളവിലുള്ള കിണറുകളിലേയും കുളങ്ങളിലേയും ഉറവകള് പുഴ മൂലം റീച്ചാര്ജ്ജ് ചെയ്യപ്പെടുമെന്നാണ് ശാസ്ത്രം പറയുന്നത്. മണല്ഖനനം മൂലം പുഴയിലും കരയിലും അപ്രതീക്ഷിത കയങ്ങളും ഗര്ത്തങ്ങളും രൂപപ്പെടുകയും കര ഇടിയുകയും ചെയ്യുമ്പോള് അട്ടിമറിക്കപ്പെടുന്നത് പ്രകൃതിയുടെ ഈ സ്വാഭാവിക പ്രക്രിയകള്.
മണല് ഖനനം വാട്ടര് ബെല്റ്റിന് ഗുരുതര ക്ഷതമേല്പ്പിക്കുന്നു. ജലരാശികള് ഛിന്നഭിന്നമാകുന്നു. ഉറവകളുമായുള്ള ബന്ധം മുറിയുന്നു. അതോടെ പ്രകൃതിയുടെ റീച്ചാര്ജ്ജിങ് പ്രോസസ് നിലക്കുന്നു. സ്വാഭാവിക ഉറവകള് വരണ്ടുപോകുന്നു. പകരം വെള്ളക്കെട്ടില്നിന്ന് ഊറിയത്തെുന്ന ഓരും മറ്റ് ജീര്ണതകളും കലങ്ങിയ വെള്ളം കിണറുകളില് നിറയുന്നു.
ജലത്തിന്െറ വലിയ പ്രകൃതിദത്ത സംഭരണികളായ പാറക്കെട്ടുകള് ധൂളികളാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാഴ്ചകളും നാട്ടിലെമ്പാടും കണ്ടു. പൊടിനിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷം ശ്വാസകോശത്തിന് വരുത്തമേറ്റി. പാറ പൊടിച്ച് ബദല് മണല് ഉദ്പാദിപ്പിക്കാനുള്ള വന് നിക്ഷേപ പദ്ധതികള്ക്കായി പാറക്കെട്ടുകള് വില്പ്പനക്ക് വെക്കുമ്പോള് കയ്യൊഴിക്കുന്നത് ഇപ്പോള് ജീവിക്കുന്നവരുടേത് മാത്രമല്ല, വരാനിരിക്കുന്ന അനേകം തലമുറകളുടെ കൂടി ജീവജലത്തിന്െറ വലിയ നിക്ഷേപങ്ങളെ. കുന്നുകള് ഇടിച്ചുനിരത്തുമ്പോള് പൊടിഞ്ഞുപോകുന്നത് അനേകം തലമുറകളുടെ അതിജീവനത്തിനുള്ള പ്രകൃതിയുടെ സ്രോതസുകള്.
\
വെള്ളമെന്ന വലിയ കടം
വെള്ളം എന്ന രണ്ടക്ഷരത്തിന് ഒരുപാട് അര്ത്ഥ വ്യാപ്തിയുണ്ട്. ഗര്ഭാവസ്ഥ മുതല് മരണകിടക്കവരെ അതിജീവന പ്രക്രിയയില് മനുഷ്യനടക്കമുള്ള ജീവികള് കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് അതിനോടാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് മരണാസന്നന്െറ തൊണ്ടയിലേക്ക് രണ്ട് തുള്ളി വെള്ളമിറ്റിക്കാനായാല് അതൊരു വലിയ കാര്യമായി ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവര്ക്ക് തോന്നുന്നത്. രണ്ട് തുള്ളി വെള്ളമാണ് നമ്മുടെ ജീവിതങ്ങളിലെ ഏറ്റവും വലിയ കടം. അത് വീട്ടാനെങ്കിലും തുള്ളി വെള്ളം നാം ഭൂമിയില് ബാക്കിവെക്കണം.
ഒരു വാഹനാപകടത്തില് പരിക്കേറ്റ് വഴിയരുകില് കിടന്ന ചെറുപ്പക്കാരനെ രക്ഷിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലേര്പ്പെടുന്ന വിശ്വന് ആ ചെറുപ്പക്കാരന്െറ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് മരണസമയത്ത് ഇറ്റിച്ചുകൊടുക്കുന്ന രണ്ട് തുള്ളി വെള്ളമായിരുന്നു തന്െറ യഥാര്ഥ കടമെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു.
‘രണ്ടുതുള്ളി വെള്ളമായിരുന്നു എന്െറ കടം. അത് ഞാന് കുറച്ചു മുമ്പേ വീട്ടിക്കഴിഞ്ഞു.’
വീടിനുമുന്നില് താനെഴുതി വച്ച ആത്മഹത്യാഭീഷണി, അതൊരു വലിയ അസംബന്ധമാണെന്ന് അയാള്ക്ക് അപ്പോള് തോന്നി (സന്തോഷ് ഏച്ചിക്കാനത്തിന്െറ പ്രസിദ്ധ ചെറുകഥ ‘കൊമാല’യില്നിന്ന്)
